พอดีไปเจอกระทู้นี้ในบอร์ด Fixxx หน่ะค่ะ เลยอยากเอามาให้ได้อ่านกัน

เครดิตโดยคุณ K[R]^^K{J} คนที่มาโพสไว้ค่ะ ต้องขออนุญาติไว้ตรงนี้ด้วยนะคะ

ไปอ่านกันเลยละกันนะคะ ^^

โสดแสนดี

โสดประเภทนี้มีแต่ความหวังดี (มาก) และพร้อมที่จะเสียสละเพื่อคนที่รักตลอดเวลา แม้ตัวเองจะเจ็บช้ำแค่ไหนก็ยอม ขอแค่ให้เขาหรือเธอมีความสุขก็พอ (โห... เจ้าชาย/นางฟ้า ตัวจริง) ลักษณะเด่นของคนโสดกลุ่มนี้คือ รักกี่ทีก็ช้ำ เพราะมัวแต่เป็นคนดี (ไม่ดูตาม้าตาเรือ) คนโสดประเภทนี้

เขาจะมีเพลงประจำตัว คือ เพลงคนดีไม่มีที่อยู่ ของ POTATO




โสดเจียมตัว

โสดประเภทนี้เป็นคนดีอีกแบบ (แต่น้อยกว่าข้อแรก) ดีแบบเจียมเนื้อเจียมตัว มองตัวเองต่ำต้อยด้อยค่าอยู่ตลอดเวลา ไม่หวังอะไรมากมาย ขอแค่เป็นจุดหนึ่งเล็กๆ เท่าตับมดที่ได้รักเธอก็พอ (อะไรจะเล็กขนาดนั้น... 555) คนโสดกลุ่มนี้

มีเพลงประจำตัว คือ คนเจียมตัว ของ SO COOL




โสดโดนสาป

โสดประเภทนี้มองชีวิตว่ามีกรรม ฟ้าดินกลั่นแกล้ง สวรรค์ไม่มีตา เทวดาสาปส่งให้ไม่มีคนรัก ไม่มีคนสนใจ (โห... ชีวิตรันทดสุดๆ อ่ะ) มีรักเก็บกักตุนไว้เต็มหัวใจ แต่ไม่มีใครต้องการ (แงๆ เศร้าจริงๆ)

เพลงประจำตัวคนโสดประเภทนี้ คือ คนไม่มีแฟน ของ เบิร์ด ธงไชย




โสดปากแข็ง

โสดประเภทนี้ชอบทำตัวเหมือนไม่เดือดร้อน ไม่มีใครรักก็ไม่เป็นไร ฉันอยู่ของฉันได้อย่างสบายๆ ไม่แคร์ใคร (แต่ใครจะรู้บ้างว่าในใจน่ะว้าเหว่มากๆ แถมร้องตะโกนเรียกหาใครบางคนอยู่)

คนกลุ่มนี้มี เพลงประจำตัว คือ ความลับ ของ พอส




โสดอาฆาต

โสดประเภทนี้มีความอาฆาตพยาบาทสูง รักแรง เกลียดแรง แถมยังแค้นแรงอีกต่างหาก (ใครทำฉันเจ็บ จากไปอย่าได้หวังว่าจะมีความสุข เพราะฉันจะตามสาปส่งพยาบาททุกชาติไป)

คนกลุ่มนี้มี เพลงประจำตัว คือ ขวากหนาม ของ HYPER




โสดใฝ่สูง

โสดประเภทนี้แตกต่างโดยสิ้นเชิงกับโสดเจียมตัว เพราะมีนิสัยและการมองโลกที่ตรงข้ามกัน มีความทะเยอทะยาน ฝันสูง ถือคติความรักไม่ใช่เรื่องไกลตัว เธอหรือเขาอยู่สูงแค่ไหนก็ต้องเอื้อมมาให้ได้ แม้จะถูกคนในสังคมส่วนใหญ่มองว่าเป็นหมาวัดที่ชอบเด็ดดอกฟ้าก็ยอม

เพลงประจำตัวคนโสดประเภทนี้ คือ หมาเห่าเครื่องบิน ของ โลโซ




โสดเจ็บแล้วต้องจำ

โสดประเภทนี้เป็นพวกเข็ดขยาดกับความรัก เพราะเคยมีประสบการณ์ที่เจ็บปวด (อกหัก/ถูกทิ้ง) ก็เลยถือคติเจ็บแล้วต้องจำ จะไม่ช้ำ ไม่รักใครอีกแล้ว ขออยู่เป็นโสดไปจนตาย (ปิดกั้นตัวเองซะยั่งงั้น)

เพลงประจำตัวโสดประเภทนี้ คือ เพื่อนกับแฟนแทนกันไม่ได้ของ เล้าโลม




โสดมั่นใจ

โสดประเภทนี้มีความเชื่อมั่นในตัวเองสูง (มาก) สามารถพลิกผันสถานการณ์ อกหัก ให้เป็น ทางเลือก ได้ ประมาณว่า ดีแล้วที่เลิกกันไป ฉันจะได้มีโอกาสมองคนใหม่ที่ดีกว่านี้ (ถึงจะเป็นโสดก็ไม่เป็นไร ฉันมั่นใจ ฉันไม่ผิด)

เพลงประจำตัว คือ ไม่เดือดร้อน ของ Calyn




โสดพยายาม

โสดประเภทนี้มีเป้าหมายชัดเจนว่าไม่อยากเป็นโสด ฉะนั้นจึงมีความพยายาม กระตือรือร้น และลงมือทำเพื่อให้พ้นจากสถานะ โสด โดยเร็ว ถือคติไม่ลงทำมือก็ไม่ได้มา (แต่ยังไม่เข้าข่ายเกินงาม) เปอร์เซ็นต์ส่วนใหญ่ของโสดกลุ่มนี้เป็น สาวยุคใหม่ มีความมั่นใจพอตัว

เพลงประจำตัว คือ ผ้าเช็ดหน้า ของ ไทรอัมพส์คิงดอม




โสดยังหวัง

โสดประเภทนี้มีความหวังเป็นแรงบันดาลใจ ถือคติชีวิตนี้ไม่สิ้นหวัง ชอบการรอคอยค้นหา วันนี้ไม่เจอไม่เป็นไร พรุ่งนี้ยังไหว... รอได้ๆ แต่มีความพยายามไม่เท่ากลุ่มก่อนหน้านี้ ไม่ชอบการลงมือปฏิบัติ แต่ชอบตั้งหน้าตั้งตารอคอย (กี่ชาติผ่านไป ไม่เคยสิ้นหวัง!!)

สำหรับเพลงประจำตัว คือ คนที่ไม่เข้าตา ของ Calories Blah Blah

+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+

555+ เป็นยังไงกันบ้างคะ เราอ่านแล้วเราคิดว่าเราเป็นพวกโสดใฝ่สูงหล่ะ

เพราะที่ยังครองความโสดไว้เนื่องจากจะมอบให้ท่าน อาคานิชิ จิน เพียงผู้เดียว

และนี่ก็คือเหตุผล? ที่ทำให้เราโสดจนถึง ณ บัดนี้ ( และคิดว่าคงอีกนานนนน )555+

^____________________________________________^

มารยาทบางประการที่ผู้ชายและผู้หญิงควรปฏิบัติต่อกัน

อ่านเจอจากหนังสือ การศึกษาชีวิตครอบครัว (HE444)

ของท่าน ร.ศ.เฉลียว บุญยงค์ ที่พ่อซื้อมาให้จากศูนย์หนังสือของรามคำแหง

เลยอยากเอามาแบ่งปันให้ได้อ่านกันน่ะ มีหลักคร่าวๆดังนี้นะ

สิ่งที่สุภาพบุรุษพึงปฏิบัติต่อสุภาพสตรี

1. ควรสละที่นั่งให้สุภาพสตรีก่อน
2. ถ้าสุภาพสตรีทำของตก ต้องช่วยเก็บและส่งให้อย่างสุภาพ
3. ถ้าเดินควบคู่สุภาพสตรี ควรเดินข้างซ้ายของสุภาพสตรี
4. ถ้าเดินบนถนนที่ไม่มีฟุตบาธ ควรเดินด้านนอกของถนน
5. ในการขึ้นรถควรให้สุภาพสตรีขึ้นก่อน
6. เวลาลงรถต้องลงก่อน และเตรียมช่วยเหลือในการลงรถของสุภาพสตรี
7. ในการนั่งรถต่างๆ ควรเป็นผู้ออกค่าเดินทาง
8. ควรเชิญให้สุภาพสตรีเดินหน้าเพื่อให้เข้าประตูก่อนเสมอ
9. ลุกขึ้นต้อนรับเมื่อสุภาพสตรีเดินเข้ามาหา และจะยังไม่นั่งจนกว่าจะเชื้อเชิญให้สุภาพสตรีนั่งก่อน
10. ไม่ควรนั่งยกเท้า ไขว่ห้าง หรือหันปลายเท้าไปทางสุภาพสตรี

**********************************************

สิ่งที่สุภาพสตรีพึงปฏิบัติต่อสุภาพบุรุษ

สุภาพสตรีต้องรู้จักการสงวนตัวและวางตัวให้เหมาะสม ไม่ควรจะสูบบุหรี่หรือดื่มของมึนเมา อันเป็นสัญลักษณ์ของการเข้าสังคม ซึ่งเป็นความเข้าใจที่ผิด ไม่ควรแต่งกายด้วยเสื้อผ้าสีฉูดฉาด หรือยั่วเล่นกับบุรุษจนเกินเลยไป สิ่งที่ควรปฏิบัติมีหลักการคร่าวๆ ดังนี้

1. ต้องสำรวมกาย วาจา ใจ อยู่เสมอ ไม่ส่งเสียงอื้ออึง ไม่พูดจาหยาบคาย
2. ต้องมีน้ำใจโอบอ้อมอารี เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ มีเมตตากรุณา
3. ต้องแต่งกายให้สุภาพเรียบร้อย ไม่สมควรแต่งหน้าทาปากในที่สาธารณะ
4. ต้องระมัดระวังอิริยาบทเสมอ ทำตนให้ผึ่งผายสง่างาม
5. ต้องไม่แสดงกิริยาใด ๆ ที่จะทำให้สุภาพบุรุษรู้สึกเก้อเขิน เช่น เมื่อสุภาพบุรุษเอื้อเฟื้อที่นั่งให้ ก็ควรกล่าวของคุณและนั่งลง อย่าทำเมินเฉย

อ่านแล้วทำให้วางตัวถูกตั้งเยอะแน่ะ ว่าไปแล้วเรานี่มันไม่ค่อยมีความเป็น "สุภาพสตรี" เท่าไหร่เลยแฮะ เพราะเป็นคนไม่อยู่นิ่งและไม่ระวังท่าทางซักเท่าไหร่ -*- เหมาะจะเป็น "กุน(หมู)สตรี"มากกว่า-*-

เอาเป็นว่าอ่านๆไปก็ลองนำไปปฏิบัติตามดูละกันนะคะ

^__________________________________^"

เง้อออ

วันนี้เรื่อง รักนี้มากจากไหนจบหล่ะ

สวีทหวานแหววมากมายอ่ะ

อยากได้คนรักแบบนั้นบ้างจัง

และก็อยากทำแบบเฮริมตอนง้อซึงฮีด้วยอ่ะ

แต่เอาเข้าจริงๆคงไม่กล้าอ่ะ

เขินเฟ้ยๆ >/////////<

แต่ถ้าได้แต่งงานกับใครสักคน

เราคงจะกล้าแสดงออกได้เต็มที่

ก็แต่งงานกันแล้วนี่หน่าทำไรก็ไม่ผิดช่ายม๊า

เอิ๊กๆๆ วันนี้เพ้อฝันไปทั้งวันเลยแฮะ -*-

คงอีกนานนนนนกว่าจะถึงวันนั้น

แต่ก็อยากเป็นภรรยาที่ดีพอให้ได้เลยหล่ะ

^_________________^

ตอนนี้เลยไม่มีเรื่อง"อยากมีแฟน"ในหัวเลย

เพราะอยากมีทั้งทีก็ตอนเราพร้อมเลยดีกว่า

จะได้ไม่ต้องเสียเวลาสิ้นเปลืองกับสิ่งต่างๆ

ที่ท้ายสุดแล้วก็ไม่รู้ว่าจะคบได้นานแค่ไหน

สู้หาเอาตอนใกล้แต่งเลยดีฝ่า เหอๆๆ

แต่จะหาได้รึป่าวเป็นอีกเรื่องนึง -*-

เมื่อกี้เต้ส่งฟอร์เวิร์ดเมล์มาให้อ่าน

ซึ้งง่ะๆๆ T____________T

การที่เราจะรักใครซักคนมากกว่าตัวเอง

ยอมทุกข์เพื่อให้คนที่เรารักมีความสุข

มันช่างเป็นรักที่หายากจริงๆ

ในชีวิตจริงคงไม่ค่อยมีเหลือแล้วหล่ะ

เดี๋ยวนี้ไม่ว่าใครก็นึกถึงตัวเองเป็นหลักไว้ก่อนทั้งนั้น

ทำให้นึกถึงฟิคอยู่เรื่องนึงที่จำไม่ได้แล้วว่าใครแต่ง

ต้องขอโทษด้วยนะคะ -*-

แต่เนื้อเรื่องประมาณว่านางเอกเป็นโรคหัวใจ

แล้วพระเอกก็สละหัวใจตัวเองให้แก่นางเอก

อ่านไปร้องไห้ไปตลอดเลยอ่ะ T____T

ไม่ว่าใครก็คงไม่อยากเป็นฝ่ายถูกทิ้งให้อยู่คนเดียว

อยู่ทรมานกับคนรักที่จากไปอ่าเน๊าะ

แต่ตอนจบแฮปปี้นะ

เพราะสุดท้ายแล้วทั้งคู่ก็เกิดมารักกันในชาติใหม่

พรหมลิขิตนี่ดีจริงๆเลยเน๊าะ

ชักอยากจะรู้แล้วสิว่า

เส้นด้ายสีแดงที่ผูกอยู่ที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของเรา

อีกปลายฝั่งของเส้นด้ายนั้นอยู่ที่ใครกันน๊า

เป็นจินก็ดีสิเน๊าะ 555+ ( ไม่ค่อยเลยนะ -*- )

^_____________________________^